Laatst waren er twee meiden tegelijk aan het logeren. Tijdens het ontbijt legden ze elkaar uit hoe hun families eruitzien. Allebei wonen ze al bijna hun hele leven bij hun pleegouders en hebben ze pleegbroers. Ook hebben ze beiden contact met hun (biologische) ouders én (half)zusjes. Het was mooi om te zien hoe ze hun verhalen deelden en herkenning vonden, zonder uitleg nodig te hebben.

Wat we ook merken: meningsverschillen of kleine ruzies worden onderling vaak sneller en soepeler opgelost. Ze weten van elkaar dat ze soms anders reageren op dingen, en lijken daardoor meer begrip en geduld te hebben voor elkaar.

Ze weten van elkaar dat ze ‘anders’ zijn – en juist daardoor voelen ze zich in de constellatie heel gewoon.

Activiteiten in de constellatie

Eigenlijk hoeven we voor de maandelijkse bijeenkomsten van de constellatie niet meer echt iets te plannen. Het loopt, ouders vinden het fijn met elkaar te kletsen en ervaringen te delen en de kinderen spelen met elkaar. We bedenken steeds een activiteit, gewoon omdat het leuk is én omdat het helpt om de verbondenheid vast te houden. De laatste keer hebben we wafels gebakken. Iedereen mocht zijn eigen wafel versieren met ijs, allerlei toppings en natuurlijk een flinke toef slagroom. Er zijn altijd die graag iets willen doen. Ze konden wafels bakken of fruit snijden of het combineren. Zo is er voor ieder wat wils.

Familiegevoel

De belangrijkste vraag binnen Mockingbird is: wat zou een ‘normale’ familie doen? Wat we bijzonder vinden is dat dat familiegevoel er eigenlijk gewoon al is. Het gaat dan niet om ‘houden van’ maar om er onvoorwaardelijk voor elkaar te zijn. Met respect, ieder in zijn waarde laten en iedereen mag zijn wie hij of zij is. En dat maakt het misschien nog wel hechter dan een ‘echte’ familie.

Zo zijn er ook al kwetsbare verhalen gedeeld tussen ouders, bijvoorbeeld over ervaringen met instanties. En dan is het mooi om te merken dat er een veilige bedding is om dat te kunnen doen.

Wat we bijzonder vinden is dat dat familiegevoel er eigenlijk gewoon al is.

Als we terugkijken op het afgelopen jaar kunnen we wel zeggen dat we onze worstelingen hebben gehad. Maar die waren ook nodig om te komen waar we nu met z’n allen staan. Op naar nog vele mooie jaren en nog heel veel meer hubhome pleegouders!

Een sfeer van vertrouwen en verbinding

Een van de pleegouders in de constellatie vertelt over het positieve effect van Mockingbird op haar pleegkind Cato.Waar Cato tot vorig jaar nauwelijks durfde te logeren, behalve bij mijn ouders, en steeds in de avond of ‘s nachts opgehaald wilde worden, is ze zo gegroeid! Het mogen logeren, spelen, zichzelf mogen zijn en de contacten met de andere kinderen bij Twan en Annemarie, hebben eraan bijgedragen dat Cato gisteren vol goede moed en een dosis positieve zin op schoolkamp vertrokken is! 

We ervaren steeds opnieuw dat Mockingbird zoveel meer is dan even bijspringen op lastige momenten. We zien en ervaren wat voor groei Cato hierdoor kan doormaken. Voor ons is dit erg waardevol. Dankjewel allemaal♡” 

Om privacy redenen is Cato niet de echte naam van dit meisje.