We waren met onze kinderen onderweg in de auto. De muziek stond aan en we zongen alle vijf uit volle borst mee. Gelukkig was dat voor niemand buiten de auto te horen! Ineens ontstond het idee: hoe leuk zou het zijn als we een eigen Mockingbird lied hadden?

Achteraf is dat eigenlijk een typisch voorbeeld van hoe Mockingbird in je hoofd en hart gaat zitten. Juist op de meest onverwachte momenten ontstaan ideeën. En die blijven niet alleen bij ons, want ook in onze groepsapp komen regelmatig leuke plannen voorbij.

Het geluk wilde dat we een echte muzikant in onze constellatie hebben: Peter. Hij was meteen enthousiast en ging aan de slag. Zelf dacht ik nog aan een tekst op een bekende melodie, maar Peter maakte er iets heel eigens van: een lied met een eigen melodie!

Wat betekent Mockingbird voor ons?

Tijdens een van onze maandelijkse bijeenkomsten deden we een activiteit met de kinderen en ouders. We schreven op wat Mockingbird voor ons betekent. Welke woorden en zinnen komen bij ons op? Er ontstond een mooie verzameling uitspraken. Over je thuis voelen, steun ervaren en samen zijn met andere pleegkinderen. Over jezelf mogen zijn, niet anders zijn dan de rest en altijd om hulp kunnen vragen.

Het was niet alleen een leuke en gezellige activiteit, maar ook een moment om stil te staan bij wat we samen hebben opgebouwd. Na anderhalf jaar merkten we opnieuw hoe onze constellatie steeds meer vorm heeft gekregen. Een plek waar iedereen zich thuis en veilig kan voelen, waar herkenning is en waar vertrouwen groeit.

Met al die woorden en gevoelens als inspiratie ontstond de tekst. Peter maakte de melodie en zo was het Mockingbird lied geboren.

Samen de studio in

Maar Peter zou Peter niet zijn als hij het daarbij liet. Hij kent de juiste mensen in de muziekwereld en regelde dat we het lied echt konden opnemen. Op een donderdag gingen we daarom met de hele constellatie naar een studio in Milheeze, waar een geluidstechnicus en een zanger klaarstonden om ons te begeleiden.

Natuurlijk begonnen we de avond met samen eten. We schoven aan bij een eethuis in de buurt voor pizza of een schotel. Want wat is Mockingbird zonder samen eten? Ook dat blijft een belangrijke manier om met elkaar te verbinden.

Voor de kinderen was het best spannend. Dat was te merken aan de wiebelende benen en de moeite om op hun stoel te blijven zitten. Maar zodra we de studio binnenstapten, veranderde er iets. De spanning was er nog wel maar er kwam ook rust. We gingen samen iets leuks doen: iets maken, iets creëren. Daarvoor moesten we luisteren, stil zijn en op elkaar vertrouwen.

En wat voelde dat krachtig! Ouders en kinderen stonden door elkaar; het maakte niet uit wie naast wie stond. We vormden groepjes en zongen om de beurt. Peter nam ons mee in het proces en wist niet alleen de kinderen, maar stiekem ook ons volwassenen, het vertrouwen te geven dat we dit samen konden.

Het was prachtig om te zien hoe iedereen zich inzette. Op de momenten dat het stil moest zijn, lukte dat ook. Soms zag je de spanning op de gezichtjes: de mondjes stevig op elkaar, alsof ze ieder moment konden openbarsten van enthousiasme.

Met rode blosjes op onze wangen verlieten we uiteindelijk de studio. Voldaan, trots en natuurlijk nog steeds zingend. Want pas op: dit is zo’n liedje dat in je hoofd blijft zitten. Net als de muziek van het Efteling-festival!

Een lied dat bij ons past

We hebben het fijn met onze Mockingbird familie. Het gaat zoals in een ‘normale’ familie. En wat is eigenlijk een ‘normale’ familie? Dat is op zichzelf al een gesprek waard. Voor ons gaat het erom dat we ons thuis voelen, onszelf mogen zijn en op elkaar kunnen terugvallen als dat nodig is. En precies dát klinkt door in ons Mockingbird lied. Een lied dat we samen hebben bedacht, samen hebben gemaakt en samen hebben ingezongen. Een herinnering aan wat ons verbindt en aan wat we met elkaar kunnen bereiken. Want samen klinkt het mooist!

Benieuwd? Luister hier naar het lied.

Blog Constellaties Hubhome pleegouders